શ્રી ગણપતિ પદ નાય સિર, ધરિ હિય શારદા ધ્યાન |
સંતોષી માં કી કરું, કીર્તિ સકલ બખાન ||
॥ ચોપાઈ ॥
જય સંતોષી માં જગ જનની, ખલ મતિ દુષ્ટ દૈત્ય દલ હનની।
ગણપતિ દેવ તુમ્હારે તાતા, રિદ્ધિ સિદ્ધિ કહલાવહં માતા॥
માતા પિતા કી રહૌ દુલારી, કીર્તિ કેહિ વિધિ કહું તુમ્હારી।
ક્રિટ મુકુટ સિર અનુપમ ભારી, કાનન કુંડલ કો છવિ ન્યારી॥
સોહત અંગ છટા છવિ પ્યારી, સુંદર ચીર સુનહેરી ધારી।
આપ ચતુર્ભુજ સુઘડ વિશાલ, ધારણ કરહુ ગયે વન માલા॥
નિકટ હૈ ગૌ અમિત દુલારી, કરહુ મયૂર આપ અસવારી।
જાનત સભહી આપ પ્રભુતાઈ, સુર નર મુનિ સબ કરહિ બડાઈ॥
તુમ્હરે દર્શ કરત ક્ષણ માઈ, દુઃખ દરિદ્ર સબ જાય નસાઈ।
વેદ પુરાણ રહૈ યશ ગાઈ, કરહુ ભક્તા કી આપ સહાઈ॥
બ્રહ્મા સંગ સરસ્વતી કહાઈ, લક્ષ્મી રૂપ વિષ્ણુ સંગ આઈ।
શિવ સંગ ગિરજા રૂપ વિરાજી, મહિમા તીનોઁ લોક મેં ગાજી॥
શક્તિ રૂપ પ્રગટી જન જાની, રુદ્ર રૂપ ભઈ માત ભવાની।
દુષ્ટદલન હિત પ્રગટી કાલી, જગમગ જ્યોતિ પ્રચંડ નિરાલી॥
ચંડ મુંડ મહિષાસુર મારે, શુભ નિશુમ્ભ અસુર હનિ ડારે।
મહિમા વેદ પુરાણન બરની, નિજ ભક્તન કે સંકટ હરણી॥
રૂપ શારદા હંસ મોહિની, નિરંકાર સાકાર દાહિની।
પ્રગટાઈ ચહુંદિશ નિજ માય, કણ કણ મેં હૈ તેજ સમાય॥
પૃથ્વી સૂર્ય ચંદ્ર અરુ તારે, તવ અંગિત ક્રમ બદ્ધ હૈં સારે।
પાલન પોષણ તુમ્હીં કર્તા, ક્ષણ ભંગુર મેં પ્રાણ હરતા॥
બ્રહ્મા વિષ્ણુ તુમ્હે નિત ધ્યાવૈં, શેષ મહેશ સદા મન લાવૈં।
મનોકામના પૂરણ કરણી, પાપ કાટની ભવ ભય તરણી॥
ચિત્ત લગય તુમ્હે જો ધ્યાત, સો નર સુખ સંપત્તિ હૈ પાત।
બંધ્યા નારી તુમહિં જો ધ્યાવૈં, પુત્ર પુષ્પ લતા સમ વહ પાવૈં॥
પતિ વિયોગી અતિ વ્યાકુલ નારી, તુમ વિયોગ અતિ વ્યાકુલ યારી।
કન્યા જો કોઈ તુમકો ધ્યાવૈ, અપના મન વાંછિત વર પાવૈ॥
શીલવાન ગુણવાન હો મૈયા, અપને જન કી નાવ ખિવૈયા।
વિધિ પૂર્વક વ્રત જો કોઈ કરહિં, તાહિ અમિત સુખ સંપત્તિ ભરહિં॥
ગુડ ઔર ચણા ભોગ તોહિ ભાવૈ, સેવા કરૈ સો આનંદ પાવૈ।
શ્રદ્ધા યુક્ત ધ્યાન જો ધરહિં, સો નર નિશ્ચય ભવ સોં તરહિં॥
ઉદ્યાપન જો કરહિં તુમ્હાર, તાકો સહજ કરહુ નિસ્તારા।
નારી સુહાગન વ્રત જો કરતી, સુખ સંપત્તિ સોં ગોદી ભરતી॥
જો સુમિરત જૈસી મન ભાવા, સો નર વૈસોં હી ફલ પાવા।
સાત શુક્ર જો વ્રત મન ધારે, તાકે પૂર્ણ મનોરથ સારે॥
સેવા કરહિં ભક્તિ યુક્ત જો કોઈ, તાકો દૂર દરિદ્ર દુઃખ હોઈ।
જો જન શરણ માતા તેરી આવૈ, તાકે ક્ષણ મેં કાજ બનાવૈ॥
જય જય જય અંબે કલ્યાણી, કૃપા કરૌ મોરી મહારાણી।
જો કોઈ પઢૈ માત ચાલીસ, તાપૈ કરહિં કૃપા જગદીશા॥
નિત પ્રતિ પાઠ કરૈ ઇક બાર, સો નર રહૈ તુમ્હારો પ્યારા।
નામ લેત બાધા સબ ભાગે, રોગ દ્વેષ કભૂં ના લાગે॥
